Gallica

Presse et revues to wydzielona część Gallici, biblioteki cyfrowej Bibliothèque nationale de France i jej partnerów. Porządkuje zdigitalizowane gazety i czasopisma według typu, tematyki oraz obszaru geograficznego. Zbiory prasowe Gallici obejmują obecnie ponad 13 tys. tytułów wydanych przed 1954 rokiem i są regularnie uzupełniane.

Kolekcja obejmuje m.in. główne francuskie dzienniki XIX i pierwszej połowy XX wieku, tygodniki, prasę lokalną i regionalną, prasę specjalistyczną, czasopisma naukowe, gazety okopowe z I wojny światowej oraz konspiracyjną prasę francuskiego ruchu oporu. Osobne ścieżki pozwalają przeglądać prasę według tematów i regionów świata.

Najlepsze do:

• szukania historycznej prasy francuskiej,
• przeglądania francuskich dzienników i tygodników z XIX i XX wieku,
• szukania prasy lokalnej i regionalnej z różnych części Francji,
• badań nad historią polityczną, społeczną, gospodarczą i kulturalną Francji,
• wyszukiwania reklam, ogłoszeń, nekrologów i informacji lokalnych,
• szukania czasopism branżowych, politycznych, satyrycznych, kobiecych, dziecięcych, sportowych i kulturalnych,
• badań nad prasą francuską z okresu obu wojen światowych, w tym gazetami okopowymi i prasą ruchu oporu,
• szukania dawnych czasopism naukowych i towarzystw naukowych,
• wyszukiwania nazwisk, miejscowości, instytucji i wydarzeń w tekstach gazet posiadających OCR,
• przeglądania całych numerów gazet strona po stronie oraz pobierania cyfrowych kopii,
• analiz komputerowych i pracy z większymi korpusami dzięki API, OCR i metadanym Gallici; BnF udostępnia m.in. API wyszukiwania, API dokumentów, tekst OCR i dane OAI-PMH,
• prowadzenia szerszej kwerendy razem z RetroNews, Europeana Newspapers, ANNO, Deutsches Zeitungsportal, POLONĄ, Hemeroteca Digital, Chronicling America i British Newspaper Archive. Gallica jest szczególnie użyteczna dla prasy francuskiej znajdującej się w domenie publicznej, a pozostałe źródła pozwalają rozszerzyć badanie na prasę innych państw.

Na co uważać?

• Presse et revues nie jest osobną bazą danych, lecz tematycznym wejściem do zasobu Gallici,
• strona prezentuje uporządkowany wybór tytułów, ale nie obejmuje wszystkich periodyków znajdujących się w Gallici; sama BnF zaznacza, że kolekcje prasowe są znacznie szersze niż strony selekcyjne,
• nie wszystkie tytuły są kompletne; w poszczególnych rocznikach mogą występować braki numerów,
• jakość OCR zależy od wieku dokumentu, kroju pisma, układu kolumn i stanu oryginału,
• brak wyniku pełnotekstowego nie oznacza, że szukane słowo nie występuje w gazecie,
• podstawowym zakresem zdalnie udostępnianej prasy są materiały pozostające poza ochroną prawnoautorską; nowsze materiały mogą podlegać ograniczeniom,
• część dokumentów pochodzi ze zbiorów instytucji partnerskich, więc szczegółowość metadanych i jakość digitalizacji mogą się różnić,
• przy prasie historycznej trzeba uwzględniać profil polityczny gazety, cenzurę, właściciela oraz grupę odbiorców,
• Gallica i RetroNews nie są tym samym źródłem. Gallica zapewnia bezpłatny dostęp do ogromnego zasobu zdigitalizowanej prasy, natomiast RetroNews oferuje bardziej rozbudowane narzędzia eksploracji i analizy specjalnie dla historycznej prasy.