GW

Gesamtkatalog der Wiegendrucke (GW) to tworzona przez Staatsbibliothek zu Berlin międzynarodowa bibliografia inkunabułów, czyli druków powstałych do końca 1500 roku. Projekt rozpoczęto w 1904 roku, a jego internetowa baza obejmuje zarówno rekordy opublikowane w drukowanych tomach GW, jak i materiały z nieopublikowanej części katalogu. Opisy zawierają informacje bibliograficzne o wydaniu, drukarzu, miejscu i czasie druku, formacie oraz cechach typograficznych, a także dane o egzemplarzach znajdujących się w bibliotekach na świecie. GW obejmuje ponad 30 tys. wydań reprezentowanych przez ponad pół miliona znanych egzemplarzy.

Najlepsze do:

• identyfikowania inkunabułów i rozróżniania poszczególnych XV-wiecznych wydań,
• sprawdzania autora, tytułu, drukarza, miejsca i przybliżonej daty wydania,
• ustalania, w których bibliotekach zachowały się egzemplarze konkretnego wydania,
• szukania druków anonimowych, niedatowanych lub takich, których identyfikacja wymaga danych typograficznych,
• badania początków europejskiego drukarstwa, działalności oficyn i rozwoju typografii,
• porównywania różnych wydań tego samego dzieła,
• badań nad historią książki, bibliografią historyczną i obiegiem druków w XV wieku,
• korzystania z opisów niezachowanych lub bardzo rzadkich wydań znanych z dawnych katalogów i dokumentacji bibliograficznej,
• prowadzenia szerszej kwerendy razem z Incunabula Short Title Catalogue (ISTC), Universal Short Title Catalogue (USTC), CERL Heritage of the Printed Book Database, Material Evidence in Incunabula (MEI), Typenrepertorium der Wiegendrucke (TW), WorldCat, Europeana i katalogami dużych bibliotek posiadających kolekcje inkunabułów.
• GW daje szczegółowy opis bibliograficzny wydania, ISTC ułatwia szybkie ustalenie egzemplarzy, MEI koncentruje się na proweniencji konkretnych kopii, a TW pomaga identyfikować drukarnie na podstawie materiału typograficznego.

Na co uważać?

• GW jest bibliografią i katalogiem egzemplarzy, a nie biblioteką cyfrową z pełnymi skanami książek,
• poziom szczegółowości rekordów jest różny; część opublikowana w drukowanych tomach została opracowana dokładniej niż niektóre rekordy pochodzące z rękopiśmiennej części katalogu,
• katalog dotyczy wyłącznie inkunabułów, czyli druków powstałych przed 1 stycznia 1501 roku; późniejszych starych druków trzeba szukać w USTC, CERL/HPB, VD16, EDIT16 i innych bibliografiach retrospektywnych,
• jeden rekord opisuje wydanie, a nie pojedynczy egzemplarz; dane o konkretnych kopiach pojawiają się jako informacje o zachowanych egzemplarzach,
• informacje o posiadaczach mogą się zmieniać wskutek przemieszczeń zbiorów, sprzedaży, strat wojennych lub nowych identyfikacji,
• brak digitalizacji w GW nie oznacza, że książka nie została zeskanowana; warto sprawdzić bibliotekę posiadającą egzemplarz, Google Books, Internet Archive, Europeana lub krajową bibliotekę cyfrową,
• przy badaniu proweniencji konkretnego egzemplarza lepszym uzupełnieniem GW będzie MEI, ponieważ GW skupia się przede wszystkim na bibliograficznej identyfikacji wydania.