ScienceDirect

Najlepsze do:

• szukania pełnych tekstów artykułów z czasopism Elsevier,
• pobierania artykułów w PDF lub czytania ich w HTML, jeśli użytkownik ma dostęp,
• sprawdzania rozdziałów książek, monografii, podręczników i major reference works,
• pracy z literaturą z medycyny, farmacji, biologii, chemii, inżynierii, informatyki, energii, materiałoznawstwa, środowiska i nauk społecznych,
• szukania artykułów przeglądowych, badań eksperymentalnych, case studies, rozdziałów książkowych i treści referencyjnych,
• sprawdzania publikacji z takich tytułów jak „The Lancet”, „Cell”, „Tetrahedron”, „Journal of Business Research”, „Expert Systems with Applications” i wielu innych czasopism Elsevier,
• przeglądania artykułów in press, czyli tekstów zaakceptowanych do publikacji przed przypisaniem ich do numeru czasopisma,
• sprawdzania DOI, danych bibliograficznych, autorów, afiliacji, abstraktów, słów kluczowych i materiałów dodatkowych,
• szukania otwartych artykułów Open Access na platformie Elsevier,
• uzupełniania kwerendy prowadzonej w Scopus, Web of Science, PubMed, Google Scholar, OpenAlex, Semantic Scholar, Cochrane, IEEE Xplore, SpringerLink, Wiley Online Library, Taylor & Francis Online i bazach dziedzinowych.

Na co uważać?

• ScienceDirect nie jest darmową bazą wszystkich pełnych tekstów.
• Wiele artykułów, książek i rozdziałów wymaga dostępu przez uczelnię, bibliotekę, instytut, firmę albo płatny zakup.
• Platforma obejmuje głównie treści Elsevier i wybranych partnerów, a nie całą literaturę naukową.
• ScienceDirect nie jest indeksem cytowań w takim sensie jak Scopus albo Web of Science.
• Do analizy cytowań, profili autorów i czasopism lepszy będzie Scopus, Web of Science, OpenAlex albo Dimensions.
• Część treści jest Open Access, ale nie dotyczy to całej platformy.
• Przy artykułach Open Access trzeba sprawdzić konkretną licencję przed ponownym użyciem rysunków, tabel, fragmentów tekstu albo danych.
• Dostęp do książek, rozdziałów i serii książkowych zależy od pakietu wykupionego przez instytucję.
• Artykuły in press mogą później otrzymać finalne dane bibliograficzne, dlatego przed cytowaniem warto sprawdzić aktualną wersję rekordu.
• Materiały dodatkowe nie zawsze zawierają komplet danych potrzebnych do odtworzenia badania.
• Przy przeglądzie systematycznym ScienceDirect nie powinien być jedynym źródłem, bo nie obejmuje wszystkich wydawców i baz dziedzinowych.
• Przy cytowaniu najlepiej sprawdzić DOI, finalny tytuł czasopisma, tom, numer, strony albo numer artykułu oraz datę publikacji.

ScienceDirect to platforma wydawnicza i biblioteka cyfrowa Elsevier. Udostępnia artykuły z czasopism naukowych, książki, rozdziały, monografie, serie książkowe, podręczniki, major reference works, handbooks i materiały referencyjne. Zakres jest szeroki: nauki ścisłe i techniczne, nauki o życiu, medycyna, farmacja, zdrowie publiczne, chemia, biologia, inżynieria, informatyka, energia, środowisko, materiały, matematyka, psychologia, ekonomia, zarządzanie i nauki społeczne.

ScienceDirect nie jest tym samym co Scopus. Scopus służy przede wszystkim do indeksowania publikacji, cytowań, profili autorów i analiz bibliometrycznych. ScienceDirect służy głównie do czytania treści publikacji: artykułów, rozdziałów i książek. W praktyce użytkownik trafia tam wtedy, gdy chce pobrać PDF, przeczytać wersję HTML, sprawdzić abstrakt, DOI, materiały dodatkowe albo przejrzeć archiwum danego czasopisma lub książki.

Platforma zawiera zarówno treści płatne, jak i Open Access. Część publikacji można czytać bezpłatnie, ale pełny dostęp do wielu artykułów, książek i rozdziałów zależy od subskrypcji uczelni, biblioteki, instytutu, firmy albo od zakupu pojedynczego dokumentu. Dlatego ScienceDirect jest bardzo wartościowym źródłem pełnych tekstów, ale nie działa jak otwarte repozytorium.