Najlepsze do:
- sprawdzania, gdzie indeksowane jest dane czasopismo,
- szybkiej identyfikacji czasopisma po ISSN,
- oceny widoczności czasopisma w bazach bibliograficznych i repertoriach,
- sprawdzania, czy czasopismo pojawia się w Scopus, Web of Science, DOAJ, ERIH PLUS, Latindex albo innych źródłach,
- porównywania obecności czasopism w różnych bazach,
- wstępnej weryfikacji miejsca publikacji przed wysłaniem artykułu,
- analizy czasopism z humanistyki, nauk społecznych, nauk ścisłych, medycznych i technicznych,
- sprawdzania podstawowych danych: tytułu, ISSN, kraju, strony czasopisma i obszaru tematycznego,
- uzupełniania kwerendy prowadzonej w DOAJ, ERIH PLUS, Scopus Sources, Web of Science Master Journal List, Sherpa Romeo, Latindex, CEEOL, CEJSH, BazHum, Bibliotece Nauki i katalogach czasopism uczelnianych.
Na co uważać?
- Obecność czasopisma w MIAR nie oznacza automatycznie wysokiej jakości, recenzowania każdego artykułu ani braku ryzyka wydawniczego.
- MIAR pokazuje widoczność czasopisma w analizowanych źródłach, a nie pełną ocenę merytoryczną czasopisma.
- Od 2022 roku MIAR nie pokazuje bieżącego wskaźnika ICDS; stare wartości ICDS dotyczą edycji archiwalnych.
- Dawny ICDS nie powinien być traktowany jak impact factor, punktacja ministerialna ani ranking jakości.
- Przy ocenie czasopisma trzeba sprawdzić także stronę wydawcy, redakcję, politykę peer review, etykę publikacyjną, opłaty, archiwum, licencje i indeksowanie w źródłach pierwotnych.
- Nie wszystkie źródła indeksujące mają taki sam zakres, aktualność i znaczenie.
- Przy polskich czasopismach trzeba osobno sprawdzić aktualny wykaz ministerialny, jeśli publikacja ma znaczenie ewaluacyjne.
- MIAR jest dobrym narzędziem pomocniczym, ale nie zastępuje pełnej oceny czasopisma ani decyzji bibliometrycznej.
MIAR, czyli Information Matrix for the Analysis of Journals, to baza i narzędzie analityczne tworzone przez Universitat de Barcelona. Służy do identyfikowania czasopism naukowych oraz sprawdzania, w jakich bazach, katalogach, indeksach i repertoriach dane czasopismo jest obecne.
MIAR nie jest bazą pełnych tekstów, repozytorium artykułów ani wyszukiwarką cytowań. Nie służy do czytania artykułów, tylko do sprawdzania widoczności czasopisma w zewnętrznych źródłach. Rekord czasopisma może pokazywać m.in. ISSN, tytuł, kraj, dziedzinę, adres strony, obecność w bazach cytowań, bazach multidyscyplinarnych, bazach specjalistycznych i źródłach oceny czasopism.
MIAR jest przydatny przy wstępnej ocenie czasopisma, sprawdzaniu indeksacji, analizie widoczności wydawniczej i wyborze miejsca publikacji. Szczególnie dobrze działa jako narzędzie pomocnicze, gdy trzeba szybko sprawdzić, czy czasopismo pojawia się w Scopus, Web of Science, DOAJ, ERIH PLUS, Latindex, CARHUS Plus+, JUFO, FECYT, norweskim rejestrze albo innych bazach analizowanych przez MIAR.
Typ:
Indeks czasopism, baza metadanych o czasopismach, narzędzie do sprawdzania indeksacji i pomocnicze narzędzie bibliometryczne.
Zawartość:
Rekordy czasopism, ISSN, tytuły, kraje, dziedziny, adresy stron, informacje o obecności czasopisma w bazach cytowań, bazach multidyscyplinarnych, bazach specjalistycznych, katalogach, źródłach ewaluacyjnych i repertoriach. W edycjach archiwalnych dostępne są także dawne wartości ICDS.
Dla kogo:
Badacze, doktoranci, autorzy artykułów, bibliotekarze, redaktorzy czasopism, wydawcy akademiccy, pracownicy administracji naukowej, osoby sprawdzające miejsce publikacji i wszyscy, którzy chcą szybko ocenić widoczność czasopisma w międzynarodowych bazach.
Pełny tekst:
Brak pełnych tekstów. MIAR udostępnia metadane czasopism oraz informacje o ich obecności w bazach, katalogach, indeksach i repertoriach. Nie służy do pobierania artykułów.
Dostęp:
Publiczny i bezpłatny. Z wyszukiwarki MIAR można korzystać online bez opłat. Wyszukiwanie działa m.in. po tytule i ISSN. Aktualna wersja live jest aktualizowana cyklicznie, a wcześniejsze zamknięte edycje są dostępne jako archiwum.