Najlepsze do:
- szukania europejskich zbiorów cyfrowych w jednym miejscu,
- prowadzenia kwerend z historii, historii sztuki, kulturoznawstwa, muzeologii, archiwistyki i humanistyki cyfrowej,
- wyszukiwania obrazów, fotografii, map, rękopisów, starych druków, nagrań, filmów i obiektów muzealnych,
- szukania materiałów z domeny publicznej albo z jasnymi informacjami o prawach,
- porównywania zbiorów z różnych instytucji i krajów,
- znajdowania obiektów związanych z konkretną osobą, miejscem, epoką, tematem albo typem materiału,
- szukania inspiracji do edukacji, wystaw, projektów cyfrowych i opowieści o dziedzictwie kulturowym,
- pracy z metadanymi przez API,
- budowania aplikacji, wystaw cyfrowych, narzędzi edukacyjnych i projektów badawczych opartych na danych GLAM,
- uzupełniania kwerendy prowadzonej w POLONIE, Federacji Bibliotek Cyfrowych, Gallice, Deutsche Digitale Bibliothek, Digital Public Library of America, Internet Archive, WorldCat, katalogach muzeów i bibliotek narodowych.
Na co uważać?
- Europeana jest agregatorem, nie źródłem pierwotnym dla większości obiektów.
- Rekord prowadzi zwykle do instytucji źródłowej, gdzie trzeba sprawdzić pełny opis, plik, warunki użycia i ewentualne lepsze wersje obiektu.
- Metadane w Europeanie są otwarte, ale prawa do samych obiektów cyfrowych zależą od rekordu i instytucji dostarczającej dane.
- Nie każdy obiekt można swobodnie pobrać, opublikować albo wykorzystać komercyjnie.
- Jakość metadanych zależy od instytucji źródłowej i agregatora, więc opisy bywają nierówne.
- Przy starszych materiałach i obiektach wielojęzycznych warto szukać różnych wariantów nazw, języków, transliteracji i dawnych form miejscowości.
- Europeana nie zastępuje katalogu konkretnej biblioteki, muzeum lub archiwum, jeśli potrzebny jest pełny opis konserwatorski, sygnatura, kompletna dokumentacja albo najwyższa jakość pliku.
- Przy cytowaniu najlepiej podawać Europeana ID lub link do rekordu oraz link do instytucji źródłowej.
- Przy projektach badawczych opartych na danych trzeba sprawdzać model metadanych, duplikaty, agregatorów, jakość miniatur i status prawny obiektów.
Europeana to europejski portal i agregator cyfrowego dziedzictwa kulturowego. Umożliwia wyszukiwanie obiektów udostępnianych przez biblioteki, archiwa, muzea, galerie i inne instytucje kultury z wielu krajów Europy. W serwisie można znaleźć obrazy, książki, czasopisma, mapy, fotografie, rękopisy, stare druki, nagrania, filmy, obiekty muzealne, materiały edukacyjne i obiekty 3D.
Europeana działa jako punkt dostępu do rozproszonych zasobów. Rekord w Europeanie zawiera metadane, miniaturę, informacje o prawach i link do instytucji źródłowej. Same pliki, skany albo obiekty cyfrowe znajdują się często w serwisach bibliotek, muzeów, archiwów lub agregatorów krajowych i tematycznych.
Typ:
Europejski agregator metadanych i portal cyfrowego dziedzictwa kulturowego.
Zawartość:
Obrazy, fotografie, książki, czasopisma, rękopisy, stare druki, mapy, grafiki, obiekty muzealne, nagrania, filmy, obiekty 3D, archiwalia, materiały edukacyjne, kolekcje tematyczne, wystawy cyfrowe, artykuły popularnonaukowe, metadane, miniatury, informacje o prawach, linki do instytucji źródłowych i dane dostępne przez API.
Dla kogo:
Badacze, studenci, doktoranci, nauczyciele, uczniowie, bibliotekarze, archiwiści, muzealnicy, historycy, historycy sztuki, kulturoznawcy, regionaliści, genealodzy, dziennikarze, kuratorzy, projektanci, twórcy, edukatorzy, specjaliści humanistyki cyfrowej, data scientist pracujący z danymi GLAM i osoby szukające europejskich zbiorów cyfrowych.
Pełny tekst:
Pełny tekst czasami. Europeana prowadzi do cyfrowych kopii książek, czasopism, map, fotografii, rękopisów, nagrań, filmów i innych obiektów, ale pełny plik znajduje się często w serwisie instytucji źródłowej. Część rekordów zawiera tylko metadane, miniaturę i link do zewnętrznego zasobu.
Dostęp:
Publiczny i bezpłatny. Portal można przeglądać online bez logowania. Konto użytkownika przydaje się do zapisywania ulubionych obiektów i tworzenia galerii. API Europeany wymaga bezpłatnego klucza API. Korzystanie z obiektów cyfrowych zależy od oznaczeń praw przy konkretnym rekordzie.