Najlepsze do:
- szukania starych druków, rękopisów, inkunabułów i ksiąg liturgicznych ze zbiorów dominikańskich,
- prowadzenia kwerend z historii Zakonu Kaznodziejskiego i polskich dominikanów,
- badania liturgii dominikańskiej, ksiąg liturgicznych, modlitewników i tekstów religijnych,
- szukania materiałów dotyczących św. Tomasza z Akwinu, tomizmu i filozofii scholastycznej,
- pracy z archiwaliami, katalogami, inwentarzami i kartotekami biograficznymi,
- sprawdzania dawnych druków teologicznych, kaznodziejskich, historycznych i filozoficznych,
- korzystania ze skanów obiektów, które z powodów konserwatorskich bywają trudne do udostępnienia fizycznie,
- szukania materiałów do historii książki, proweniencji, bibliotek klasztornych i kultury piśmienniczej,
- pobierania opisów bibliograficznych w formatach RIS i BibTeX,
- uzupełniania kwerendy prowadzonej w POLONIE, Federacji Bibliotek Cyfrowych, Europeana, PAUart, katalogach bibliotek kościelnych, NUKAT, katalogu Biblioteki Narodowej i repozytoriach historycznych.
Na co uważać?
- Nie należy jej traktować jako pełnego katalogu wszystkich zbiorów dominikańskich.
- Licencja i zakres wykorzystania zależą od konkretnego obiektu.
- Część obiektów znajduje się w domenie publicznej, ale część ma zastrzeżone prawa.
- Przy publikacji skanów, ilustracji albo fragmentów trzeba sprawdzić pole „licencja”, właściciela praw i lokalizację oryginału.
- Jakość OCR, jeśli występuje, bywa ograniczona przy starych drukach, gotyku, łacinie, dawnych skrótach i rękopisach.
- Wyszukiwanie po treści nie zastępuje ręcznego przeglądania skanu przy materiałach dawnych.
- Przy starszych obiektach warto sprawdzać warianty łacińskich tytułów, nazw autorów, nazw zakonnych i dawnych form zapisu.
- Rekord cyfrowy nie zawsze zawiera pełny kontekst archiwalny lub bibliologiczny.
- Przy badaniach naukowych warto porównać opis z katalogiem bibliotecznym, inwentarzem, opisem proweniencyjnym albo konsultacją z biblioteką.
Dominikańska Biblioteka Cyfrowa, znana też jako Armarium, to cyfrowa kolekcja zbiorów związanych z polskimi dominikanami, historią Zakonu Kaznodziejskiego, liturgią, teologią, filozofią, duchowością i dziedzictwem piśmienniczym. Serwis udostępnia skany i opisy obiektów pochodzących przede wszystkim ze zbiorów Biblioteki Kolegium Filozoficzno-Teologicznego oo. Dominikanów w Krakowie oraz powiązanych instytucji dominikańskich.
W bibliotece znajdują się stare druki, rękopisy, inkunabuły, księgi liturgiczne, katalogi, inwentarze, archiwalia, publikacje współczesne, czasopisma, kartoteki i materiały dotyczące św. Tomasza z Akwinu oraz historii dominikanów. To źródło szczególnie przydatne przy kwerendach z historii Kościoła, historii zakonów, historii książki, teologii, liturgiki, tomizmu, mediewistyki, historii kultury i badań nad dziedzictwem religijnym.
Typ:
Biblioteka cyfrowa, archiwum cyfrowe i repozytorium zdigitalizowanych zbiorów dominikańskich.
Zawartość:
Stare druki, inkunabuły, rękopisy, księgi liturgiczne, dominikalia, archiwalia, katalogi, inwentarze, kartoteki, publikacje współczesne, czasopisma, materiały dotyczące św. Tomasza z Akwinu, tomizmu, liturgii, historii dominikanów, historii Kościoła, bibliotek klasztornych, duchowości, teologii i dziedzictwa religijnego.
Dla kogo:
Historycy Kościoła, teologowie, liturgiści, mediewiści, historycy książki, bibliolodzy, badacze zakonów, dominikani, doktoranci, studenci, bibliotekarze, archiwiści, konserwatorzy, regionaliści, genealodzy, osoby badające św. Tomasza z Akwinu, tomizm, dawne druki, rękopisy, księgi liturgiczne i polskie dziedzictwo dominikańskie.
Pełny tekst:
Pełny tekst czasami. W praktyce chodzi przede wszystkim o pełne skany obiektów: książek, starych druków, rękopisów, ksiąg liturgicznych, czasopism i archiwaliów. Warstwa tekstowa zależy od konkretnego obiektu, jakości digitalizacji i ewentualnego OCR. Przy rękopisach i starych drukach podstawą pracy jest zwykle obraz/skan, a nie wygodny tekst maszynowy.
Dostęp:
Publiczny i bezpłatny. Obiekty można przeglądać online. Przy wielu rekordach widnieje dostęp nieograniczony, ale warunki ponownego użycia trzeba sprawdzać osobno przy konkretnym obiekcie. Serwis udostępnia także eksport opisów bibliograficznych i metadane techniczne typowe dla bibliotek cyfrowych opartych na dLibra.