Najlepsze do:
- szukania polskich plakatów filmowych,
- sprawdzania plakatów do konkretnych filmów,
- identyfikowania autorów plakatów i grafików,
- badań nad Polską Szkołą Plakatu,
- analizowania historii promocji filmowej i dystrybucji kina,
- pracy z afiszami, plakatami i materiałami okołofilmowymi,
- szukania materiałów wizualnych do historii filmu, historii grafiki i kultury wizualnej,
- porównywania różnych wersji plakatu do tego samego filmu,
- sprawdzania metadanych: tytułu, autora, roku, kraju, techniki, formatu i instytucji źródłowej,
- uzupełniania kwerendy prowadzonej w Fototece FINA, Repozytorium Cyfrowym FINA, Ninatece, FilmPolski.pl, Europeana, Polonie, katalogach muzealnych i bibliotekach cyfrowych.
Na co uważać?
- GAPLA nie jest pełnym katalogiem wszystkich zbiorów FINA.
- To nie jest baza artykułów naukowych ani platforma pełnotekstowa.
- Dostęp do reprodukcji online nie oznacza automatycznej zgody na publikację, druk, wykorzystanie komercyjne albo modyfikację.
- Prawa do plakatu, projektu graficznego i cyfrowej reprodukcji trzeba sprawdzać osobno.
- Nie każdy rekord musi mieć pełne metadane.
- Przy starszych plakatach mogą występować braki w autorstwie, datowaniu albo opisie.
- Plakat filmowy nie jest neutralnym opisem filmu, tylko materiałem promocyjnym i interpretacją wizualną.
- Przy analizie trzeba uwzględnić kontekst dystrybucji, cenzury, rynku, estetyki epoki i strategii promocyjnej.
- Przy cytowaniu warto podać tytuł filmu, autora plakatu, rok, serwis GAPLA, FINA, link i datę dostępu.
GAPLA, czyli Galeria Plakatu Filmowego, to serwis Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego prezentujący zdigitalizowane plakaty i afisze filmowe z kolekcji FINA. Nie jest to baza artykułów naukowych ani zwykła galeria ilustracji. To specjalistyczne archiwum wizualne poświęcone plakatowi filmowemu, historii polskiej grafiki użytkowej, promocji filmu i kulturze wizualnej kina.
W serwisie można znaleźć plakaty do filmów polskich i zagranicznych, afisze, opisy, informacje o autorach, tytułach filmów, latach, technikach, wytwórniach i kontekstach związanych z historią plakatu filmowego. Szczególnie ważna jest kolekcja polskiego plakatu filmowego, w tym prace twórców Polskiej Szkoły Plakatu oraz projektantów kolejnych pokoleń.
GAPLA dobrze sprawdza się przy researchu z historii filmu, historii sztuki, projektowania graficznego, plakatu, reklamy filmowej, kultury wizualnej, dystrybucji filmów i recepcji kina. Przy wykorzystaniu reprodukcji trzeba jednak sprawdzić prawa do konkretnego plakatu, zasady udostępniania oraz warunki FINA.
Typ:
Cyfrowa galeria plakatu filmowego, archiwum wizualne, baza materiałów okołofilmowych i narzędzie do researchu historii filmu oraz grafiki użytkowej.
Zawartość:
Plakaty filmowe, afisze, reprodukcje cyfrowe, opisy obiektów, metadane, informacje o autorach, tytułach filmów, latach, krajach produkcji, technikach, formatach, kolekcjach, materiałach promocyjnych, Polskiej Szkole Plakatu, grafice filmowej i historii polskiej kultury audiowizualnej.
Dla kogo:
Filmoznawcy, historycy sztuki, badacze plakatu, graficy, projektanci, muzealnicy, kuratorzy, kulturoznawcy, medioznawcy, studenci, doktoranci, edukatorzy, dziennikarze, autorzy wystaw, kolekcjonerzy i osoby szukające materiałów wizualnych związanych z polskim oraz światowym kinem.
Pełny tekst:
Brak pełnych tekstów w sensie artykułów naukowych. GAPLA udostępnia przede wszystkim reprodukcje plakatów, afisze, metadane, opisy, informacje o autorach, filmach i kolekcjach. Pełny dostęp dotyczy wybranych cyfrowych przedstawień obiektów, nie publikacji naukowych.
Dostęp:
Publiczny i bezpłatny w zakresie przeglądania serwisu oraz rekordów plakatów. Zakres dalszego wykorzystania reprodukcji zależy od konkretnego obiektu, praw autorskich, praw do reprodukcji i zasad FINA.