Najlepsze do:
- oglądania wybranych archiwalnych filmów z zasobów Filmoteki Narodowej,
- szukania przedwojennych polskich filmów fabularnych,
- sprawdzania fragmentów filmów powojennych,
- pracy z polską animacją z lat 70. i 80.,
- szukania kronik filmowych, dokumentów i materiałów archiwalnych,
- badań nad historią polskiego kina,
- analizowania źródeł audiowizualnych w kontekście kultury, propagandy, życia społecznego i historii XX wieku,
- sprawdzania podstawowych informacji o filmach, twórcach, datach, gatunkach i materiałach filmowych,
- uzupełniania kwerendy prowadzonej w Fototece FINA, Ninatece, FilmPolski.pl, Europeana, Polonie, bibliotekach cyfrowych, katalogach muzealnych i archiwach audiowizualnych.
Na co uważać?
- Dostęp online nie oznacza, że cały film lub wszystkie materiały można swobodnie pobrać albo wykorzystać.
- Część filmów jest dostępna w całości, część tylko we fragmentach.
- Nie każdy rekord zawiera pełne metadane, pełny opis albo komplet informacji o prawach.
- Serwis ma charakter archiwalny i popularyzacyjny, więc nie zastępuje pełnej kwerendy w zbiorach FINA.
- Przy wykorzystaniu materiałów w publikacji, filmie, projekcie edukacyjnym albo komercyjnym trzeba sprawdzić prawa i zasady udostępniania.
- W opisach archiwalnych mogą pojawiać się braki, nieścisłości albo starsze formy opisu.
- Materiały audiowizualne trzeba cytować z podaniem tytułu, roku, reżysera, źródła, linku i daty dostępu.
- Repozytorium nie jest tym samym co Ninateka, choć oba serwisy są związane z FINA i udostępnianiem kultury audiowizualnej.
- Materiał filmowy jako źródło historyczne wymaga krytyki źródła: trzeba sprawdzić kontekst produkcji, autorstwo, cel, montaż, datę, wersję i późniejsze opracowanie.
Repozytorium Cyfrowe FINA to serwis Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego poświęcony cyfrowemu udostępnianiu i popularyzacji polskiego dziedzictwa filmowego. Nie jest to zwykły katalog biblioteczny ani komercyjna platforma VOD. To archiwalne repozytorium filmowe, w którym można oglądać wybrane filmy, fragmenty filmów, animacje, kroniki i dokumenty z zasobów FINA.
W serwisie znajdują się między innymi przedwojenne filmy fabularne, fragmenty filmów powojennych, filmy animowane, dokumenty, kroniki filmowe, materiały archiwalne i opisy związane z historią polskiego kina. Repozytorium jest przydatne przy badaniach nad historią filmu, kulturą wizualną, propagandą, dokumentem, animacją, recepcją kina, źródłami audiowizualnymi i dziedzictwem kinematograficznym.
Repozytorium Cyfrowe FINA nie obejmuje całych zbiorów Filmoteki Narodowej i nie oznacza automatycznej zgody na swobodne wykorzystanie materiałów. Część treści można oglądać online, część występuje jako fragment, opis lub materiał informacyjny, a sprawy związane z udostępnianiem archiwalnych materiałów filmowych wymagają kontaktu z FINA.
Typ:
Cyfrowe repozytorium filmowe, archiwum audiowizualne, portal dziedzictwa filmowego i baza materiałów źródłowych do historii polskiej kinematografii.
Zawartość:
Filmy fabularne, filmy dokumentalne, filmy animowane, fragmenty filmów powojennych, przedwojenne filmy fabularne, kroniki filmowe, Polskie Kroniki Filmowe, kroniki Polskiej Agencji Telegraficznej, dokumenty filmowe z okresu pierwszej i drugiej wojny światowej, materiały archiwalne, opisy filmów, informacje o twórcach, metadane, kadry, konteksty historyczne i zasoby związane z polskim dziedzictwem filmowym.
Dla kogo:
Filmoznawcy, historycy kultury, historycy XX wieku, medioznawcy, badacze propagandy, nauczyciele, edukatorzy filmowi, studenci, doktoranci, dziennikarze, dokumentaliści, kuratorzy, archiwiści, twórcy materiałów edukacyjnych i osoby szukające archiwalnych filmów oraz źródeł audiowizualnych dotyczących polskiej kinematografii.
Pełny tekst:
Pełny tekst czasami, jeśli przez „pełny tekst” rozumieć pełny dostęp do utworu lub materiału. Część filmów i materiałów jest dostępna w całości, część jako fragment, opis, rekord lub materiał informacyjny. Repozytorium nie jest bazą artykułów naukowych ani klasyczną bazą pełnotekstową.
Dostęp:
Publiczny i bezpłatny w zakresie przeglądania serwisu oraz oglądania udostępnionych materiałów. Zakres dostępu zależy od konkretnego filmu, fragmentu, dokumentu, praw autorskich, statusu archiwalnego i decyzji FINA. Udostępnianie materiałów do dalszego wykorzystania wymaga sprawdzenia zasad i zwykle kontaktu z Filmoteką Narodową – Instytutem Audiowizualnym.