Najlepsze do:
- publikowania danych badawczych w repozytorium,
- szukania datasetów z różnych dyscyplin,
- cytowania danych za pomocą DOI lub innych trwałych identyfikatorów,
- przechowywania danych powiązanych z artykułami, projektami, grantami i pracami badawczymi,
- udostępniania plików, dokumentacji, kodu, ankiet i materiałów uzupełniających,
- prowadzenia kolekcji danych przez uczelnię, instytut, czasopismo, laboratorium albo zespół badawczy,
- wersjonowania datasetów i zachowania historii zmian,
- kontroli dostępu do wybranych plików, jeśli dane nie mogą być od razu w pełni publiczne,
- pobierania danych przez API i integracji z innymi narzędziami,
- udostępniania metadanych przez OAI-PMH,
- spełniania wymagań open science, FAIR data, data management planów i polityk czasopism,
- uzupełniania kwerendy prowadzonej w Dryad, Zenodo, Figshare, OSF, OpenAIRE, Google Dataset Search, OpenAlex, re3data i repozytoriach instytucjonalnych.
Na co uważać?
- Dataverse to nazwa oprogramowania i ekosystemu repozytoriów, nie jedna centralna baza wszystkich datasetów.
- Harvard Dataverse jest jedną z najważniejszych instancji, ale nie obejmuje wszystkich repozytoriów działających na Dataverse.
- Jakość metadanych, dokumentacji i plików zależy od autorów oraz polityki konkretnej instancji repozytorium.
- Sam DOI datasetu nie oznacza, że dane zostały zrecenzowane tak samo jak artykuł naukowy.
- Nie każdy dataset jest w pełni otwarty; część plików może mieć ograniczony dostęp, embargo albo wymagać zgody właściciela danych.
- Przed ponownym użyciem danych trzeba sprawdzić licencję, wersję, datę publikacji, metodologię, zmienne, format plików i powiązaną publikację.
- Dataverse dobrze nadaje się do danych badawczych, ale nie zawsze zastępuje wyspecjalizowane repozytoria dziedzinowe, jeśli dana dyscyplina ma własny standard deponowania danych.
- Przy danych wrażliwych, osobowych albo poufnych trzeba sprawdzić zasady konkretnej instancji i sposób ograniczania dostępu.
- Dataverse nie jest repozytorium pełnych tekstów artykułów; artykuły źródłowe trzeba zwykle znaleźć osobno.
- W różnych instancjach Dataverse mogą obowiązywać inne limity plików, zasady deponowania, licencje i procedury kuracji.
Dataverse to otwartoźródłowe oprogramowanie do tworzenia repozytoriów danych badawczych. Pozwala instytucjom, uczelniom, czasopismom, zespołom badawczym i pojedynczym naukowcom tworzyć kolekcje danych, publikować datasety, opisywać je metadanymi, nadawać im trwałe identyfikatory, udostępniać pliki i wspierać cytowanie danych. Najbardziej rozpoznawalną instancją jest Harvard Dataverse, ale Dataverse działa także w wielu repozytoriach instytucjonalnych, dziedzinowych i krajowych. Dataverse nie jest bazą artykułów naukowych. Jego główną treścią są dane badawcze i pliki powiązane z badaniami: tabele, zbiory danych, dokumentacja, ankiety, kod, materiały pomocnicze, pliki źródłowe i metadane. Platforma jest szczególnie przydatna tam, gdzie ważne są trwałość, cytowalność, wersjonowanie, kontrola dostępu, opis danych i możliwość ponownego wykorzystania datasetów.
Typ:
Otwartoźródłowa platforma repozytoryjna i ekosystem repozytoriów danych badawczych.
Zawartość:
Datasety, pliki danych, tabele, dokumentacja, kod, ankiety, materiały pomocnicze, pliki źródłowe, metadane, wersje datasetów, trwałe identyfikatory, informacje o autorach, instytucjach, projektach, grantach, licencjach, powiązanych publikacjach i cytowaniu danych. W zależności od instancji Dataverse może obejmować dane z nauk społecznych, humanistycznych, przyrodniczych, medycznych, technicznych, ekonomicznych i interdyscyplinarnych.
Dla kogo:
Badacze, doktoranci, studenci, data stewardzi, bibliotekarze akademiccy, uczelnie, instytuty badawcze, redakcje czasopism, zespoły projektowe, grantobiorcy, administratorzy repozytoriów, specjaliści open science, osoby przygotowujące data management plan oraz wszyscy, którzy chcą opublikować, znaleźć, zacytować albo ponownie wykorzystać dane badawcze.
Pełny tekst:
Brak pełnych tekstów w sensie bazy artykułów naukowych. Dataverse udostępnia pełne pliki danych, dokumentację, kod, materiały uzupełniające i metadane datasetów. Rekord może zawierać powiązanie z artykułem naukowym, ale dostęp do pełnego tekstu publikacji zależy od wydawcy, repozytorium, biblioteki lub licencji.
Dostęp:
Częściowo publiczny. Oprogramowanie Dataverse jest otwartoźródłowe, a wiele instancji pozwala publicznie przeglądać i pobierać opublikowane dane. Dostęp do konkretnych plików zależy jednak od ustawień datasetu, licencji, embarga, polityki repozytorium i decyzji autorów. Deponowanie danych zależy od zasad konkretnej instancji; w Harvard Dataverse mogą deponować badacze z różnych instytucji, natomiast repozytoria uczelniane lub dziedzinowe mogą ograniczać możliwość publikowania do swojej społeczności.